Bergafwaarts en weer naar boven.

Wat wil je later worden werd mij wel eens gevraagd. Mijn grote droom was bij de marine maar ik wist natuurlijk wel dat dat niet kon.
Mijn ouders en de Decaan wisten het wel jij gaat iets commercieel doen. Ik wilde niet maar onder zachte dwang, "je kan toch niets anders, want niemand wil je hebben", ben ik naar de MDS gegaan.
Leuk man echt wel, tot de kerst was ik redelijk fanatiek en had ik hoge cijfers en ik was bijna altijd aanwezig.
Na de kerst gingen ze herhalen wat ik voor de kerst al wist, De markt in Eindhoven ( leuke kroegen) en het stratumseind lokte. Op een gegeven moment was ik alleen nog op school voor proefwerken. Mijn eind rapport eerste jaar gemiddeld en 8,5 toch ging 2 dagen voor het einde van het schooljaar de telefoon ik moest van school af wegens hoog verzuim.

Waar kun je heen 2 dagen voor het einde van het jaar, tsja daar was maar 1 oplossing voor het KMBO ( voor de jongere onder ons dat was een verkort MBO waar je naar school moest om te leren voor vakkenvuller).

Ook daar was het klooien en kutten wat kon mij school nu bommen helemaal niets toch. En als ik dan toch iets wilde dan was het met mensen.
Ik werd vrijwilliger bij het jongerenwerk waar ik pas in 2000 mee stopte, de laatste 2 jaar als werknemer in een ideebaan.

Na 1,5 jaar ging ik naar de MDGO AW ( wederom voor de jongere onder ons, een opleiding tot agogisch werker. MDGO= Middelbaar dienstverlenend en Gezondheids onderwijs)

Geweldig jaar gehad, zuipen blowen, festivals en ook nog breien, haken, verven en punniken.
Zelfde verhaal als altijd punten heel goed maar inzet ho maar.
In dat jaar kreeg ik ook mijn eerste keuring op advies van een vriend van de familie en school.

Dit was voor mij ook het begin van het einde, de keuring en het GAK ( voor de jongere onder ons , oude naam voor het UWV)

ik werd me toch goed gekeurd tenminste ik was wel een deel afgekeurd maar niet ver genoeg, want ik kon nog bonzaiboompjes kweken en loempia's vouwen.
Over het UWV zal later een of meerdere hoofdstukken worden gewijd als ik dat kan zonder te huilen en of te lachen of huilen van het lachen.

wat deed ik van 1992 eerste keuring tot nu:

Bavaria, oa ploegendienst
Medailles maken bij en boef die ieder jaar enkele mensen gratis op proef nam via het GAK
technisch schoonmaken en schoonmaken, ban 'smorgens 6 tot 's avonds 23.00 uur en soms langer.
eigen koeriesrbedrijf
in loondienst koeriersbedrijf, totdat ik zo op was dat ik niet meer kon rijden en een vrachtwagenchauffeur mij en mijn bus naar huis bracht.
Jongerenwerker via ID baan ,heel leuk heel veel uren en heel zwaar, van 98 tot 2000 volgde ik ook tegelijkertijd een 2 daagse opleiding, weken van 80 uur waren gewoon.
administratie school, tenminste ik was congierge en opruimer en poetser, tot ik niet meer kon , heb me ziek gemeld en werd ontslagen wegens werkweigering. ( ik as inmiddels enkele malen gekeurd en iedereen wist het beter dan de cardiologen, hoogleraren en professoren)

verwijtbaar werkloos dus geen uitkering.
Daarna bij ene uitgever via reintegratie bureau KLIK zou commercieel medewerker worden stond 5 maandne lang boeken in e pakken en te sjouwen.

daarna 2003 na een hele lage strijd werd ik gekeurd eerst afgekeurd toen goedgekeurd in zelg=fde gesprek.en was ik lang werkloos ( zal verhaal nog vertellen)
tot ik voor mezelf begon ik heb nu een vrouw en 2 kinderen en 2 eigen bedrijven, http://www.molonlinemedia.nl en http://www.info-nederland.nl
met beide bedrijven wil ik in de nabije toekomst mensen helpen aan het werk te komen als zelfstandige.

Ik ben wat optimistischer over de toekomst hoewel ik steeds sneller moe ben en steeds minder kan.
Het wordt een beetje te veel maar ik wil in ieder geval zorgen dat de bedrijven staan en er goed inkomsten op komen zodat mijn gezin nog lang kan genieten van wat ik heb opgebouwd in financiele zin.

Ik merk dat ik mezelf om deze reden ook steeds verder afsluit weer voor iedereen en alles, ook vrouw en kinderen