Slecht idee SP :
Bedrijven moeten verplicht worden om gehandicapten in dienst te nemen. Doen ze dit niet dan krijgen ze een boete.
Dit stelt de nieuwe SP-leider Emile Roemer tegenover NU.nl.
goed idee: Hierin zal verder onder andere worden bepleit uitkeringsinstituut UWV op te heffen. Een plan dat de VVD in 2008 al voorstelde.
net afgeschaft wel opletten SP :Gemeentes kunnen bovendien kijken naar het aanbieden van publieke banen, zoals conciërge op scholen
Ook de Sp heeft een idee over gehandicapten, zoals iedere partij.
Helaas snapt ook de SP er niets van.
Mensen met een handicap heten zo omdat ze beperkt zijn, je kunt geen bedrijf verplichten iemand met een handicap werl te verschaffen.
Je moet beginnen bij de gehandicapten, deze moeten doormiddel van opleiding en ondersteuning ene voorsprong krijgen op "gewone"werknemers.
Met name in de groep Wajongers zitten veel problemen, deze zijn vaak al afgekeurd, geheel of gedeeltelijk vanaf hun 18de, de motivatei ene opleiding te gaan volgen ontbreekt en werk krijgen ze niet, hierdoor hebben velen geen opleiding en geen werkervaring.
Een groot deel weet zelfs niet dat het om 11.00 uur smorgens al licht is.
Re-integratie is niet het creeren van banen en het dwingen van bedrijven, re-integratie is een meerjaren plan waar je niet moet werken met grote re-integratiebureau's met een enorme berg cases, maar waar mensen met mensen werken en er desnoods 2 of 3 jaar voor uit trekken.
Veel kandidaten hebben speciale begeleiding nodig en wellicht anagepast werk, een deel zou het juist enorm goed doen als zelfstandig ondernemer, dit laatste omdat ze zelf met tijd kunnen schuiven.
Re-integrtaie moet ook niet worden gehanteerd met als einddoel werk maar moet starten met Integratie, een groot deel van de langdurig werklozen en Wajong-ers hebben een beperkt sociaal leven en weinig maatschappelijke inbreng.
Ook daar moet naar gekeken worden. Ik ben dan ook geen voorstander van die uitbestedingen aan grote organisaties. Ik denk dat re-integratie moet komen bij kleine bureau's die nie tafhankelijk zijn van wanneer het UWV ze wil betalen maar zoals huisartsen, betalen voor het aantal clienten.
Re-integratiebureau's gaan werken met mensen en niet meer met clienten. Re-integratiebureau's gaan een meerjarenplan maken met de mens achter de handicap en gaan stap voor stap ene traject in, warbij de gehandicapte wordt beloont voor zijn inspanningen, niet alleen aan het einde werk, een sociaal leven en dus meer geld maar ook tussentijds, extra premies op uitkering bij goed gedrag en doorzettingsvermogen.
Nar 2 of 3 jaar zul je zien dta de arbeidsgehandicapte niet allen werk vind maar dit ook veel langer houd.
donderdag 18 maart 2010
zondag 14 maart 2010
Bergafwaarts en weer naar boven.
Wat wil je later worden werd mij wel eens gevraagd. Mijn grote droom was bij de marine maar ik wist natuurlijk wel dat dat niet kon.
Mijn ouders en de Decaan wisten het wel jij gaat iets commercieel doen. Ik wilde niet maar onder zachte dwang, "je kan toch niets anders, want niemand wil je hebben", ben ik naar de MDS gegaan.
Leuk man echt wel, tot de kerst was ik redelijk fanatiek en had ik hoge cijfers en ik was bijna altijd aanwezig.
Na de kerst gingen ze herhalen wat ik voor de kerst al wist, De markt in Eindhoven ( leuke kroegen) en het stratumseind lokte. Op een gegeven moment was ik alleen nog op school voor proefwerken. Mijn eind rapport eerste jaar gemiddeld en 8,5 toch ging 2 dagen voor het einde van het schooljaar de telefoon ik moest van school af wegens hoog verzuim.
Waar kun je heen 2 dagen voor het einde van het jaar, tsja daar was maar 1 oplossing voor het KMBO ( voor de jongere onder ons dat was een verkort MBO waar je naar school moest om te leren voor vakkenvuller).
Ook daar was het klooien en kutten wat kon mij school nu bommen helemaal niets toch. En als ik dan toch iets wilde dan was het met mensen.
Ik werd vrijwilliger bij het jongerenwerk waar ik pas in 2000 mee stopte, de laatste 2 jaar als werknemer in een ideebaan.
Na 1,5 jaar ging ik naar de MDGO AW ( wederom voor de jongere onder ons, een opleiding tot agogisch werker. MDGO= Middelbaar dienstverlenend en Gezondheids onderwijs)
Geweldig jaar gehad, zuipen blowen, festivals en ook nog breien, haken, verven en punniken.
Zelfde verhaal als altijd punten heel goed maar inzet ho maar.
In dat jaar kreeg ik ook mijn eerste keuring op advies van een vriend van de familie en school.
Dit was voor mij ook het begin van het einde, de keuring en het GAK ( voor de jongere onder ons , oude naam voor het UWV)
ik werd me toch goed gekeurd tenminste ik was wel een deel afgekeurd maar niet ver genoeg, want ik kon nog bonzaiboompjes kweken en loempia's vouwen.
Over het UWV zal later een of meerdere hoofdstukken worden gewijd als ik dat kan zonder te huilen en of te lachen of huilen van het lachen.
wat deed ik van 1992 eerste keuring tot nu:
Bavaria, oa ploegendienst
Medailles maken bij en boef die ieder jaar enkele mensen gratis op proef nam via het GAK
technisch schoonmaken en schoonmaken, ban 'smorgens 6 tot 's avonds 23.00 uur en soms langer.
eigen koeriesrbedrijf
in loondienst koeriersbedrijf, totdat ik zo op was dat ik niet meer kon rijden en een vrachtwagenchauffeur mij en mijn bus naar huis bracht.
Jongerenwerker via ID baan ,heel leuk heel veel uren en heel zwaar, van 98 tot 2000 volgde ik ook tegelijkertijd een 2 daagse opleiding, weken van 80 uur waren gewoon.
administratie school, tenminste ik was congierge en opruimer en poetser, tot ik niet meer kon , heb me ziek gemeld en werd ontslagen wegens werkweigering. ( ik as inmiddels enkele malen gekeurd en iedereen wist het beter dan de cardiologen, hoogleraren en professoren)
verwijtbaar werkloos dus geen uitkering.
Daarna bij ene uitgever via reintegratie bureau KLIK zou commercieel medewerker worden stond 5 maandne lang boeken in e pakken en te sjouwen.
daarna 2003 na een hele lage strijd werd ik gekeurd eerst afgekeurd toen goedgekeurd in zelg=fde gesprek.en was ik lang werkloos ( zal verhaal nog vertellen)
tot ik voor mezelf begon ik heb nu een vrouw en 2 kinderen en 2 eigen bedrijven, http://www.molonlinemedia.nl en http://www.info-nederland.nl
met beide bedrijven wil ik in de nabije toekomst mensen helpen aan het werk te komen als zelfstandige.
Ik ben wat optimistischer over de toekomst hoewel ik steeds sneller moe ben en steeds minder kan.
Het wordt een beetje te veel maar ik wil in ieder geval zorgen dat de bedrijven staan en er goed inkomsten op komen zodat mijn gezin nog lang kan genieten van wat ik heb opgebouwd in financiele zin.
Ik merk dat ik mezelf om deze reden ook steeds verder afsluit weer voor iedereen en alles, ook vrouw en kinderen
Mijn ouders en de Decaan wisten het wel jij gaat iets commercieel doen. Ik wilde niet maar onder zachte dwang, "je kan toch niets anders, want niemand wil je hebben", ben ik naar de MDS gegaan.
Leuk man echt wel, tot de kerst was ik redelijk fanatiek en had ik hoge cijfers en ik was bijna altijd aanwezig.
Na de kerst gingen ze herhalen wat ik voor de kerst al wist, De markt in Eindhoven ( leuke kroegen) en het stratumseind lokte. Op een gegeven moment was ik alleen nog op school voor proefwerken. Mijn eind rapport eerste jaar gemiddeld en 8,5 toch ging 2 dagen voor het einde van het schooljaar de telefoon ik moest van school af wegens hoog verzuim.
Waar kun je heen 2 dagen voor het einde van het jaar, tsja daar was maar 1 oplossing voor het KMBO ( voor de jongere onder ons dat was een verkort MBO waar je naar school moest om te leren voor vakkenvuller).
Ook daar was het klooien en kutten wat kon mij school nu bommen helemaal niets toch. En als ik dan toch iets wilde dan was het met mensen.
Ik werd vrijwilliger bij het jongerenwerk waar ik pas in 2000 mee stopte, de laatste 2 jaar als werknemer in een ideebaan.
Na 1,5 jaar ging ik naar de MDGO AW ( wederom voor de jongere onder ons, een opleiding tot agogisch werker. MDGO= Middelbaar dienstverlenend en Gezondheids onderwijs)
Geweldig jaar gehad, zuipen blowen, festivals en ook nog breien, haken, verven en punniken.
Zelfde verhaal als altijd punten heel goed maar inzet ho maar.
In dat jaar kreeg ik ook mijn eerste keuring op advies van een vriend van de familie en school.
Dit was voor mij ook het begin van het einde, de keuring en het GAK ( voor de jongere onder ons , oude naam voor het UWV)
ik werd me toch goed gekeurd tenminste ik was wel een deel afgekeurd maar niet ver genoeg, want ik kon nog bonzaiboompjes kweken en loempia's vouwen.
Over het UWV zal later een of meerdere hoofdstukken worden gewijd als ik dat kan zonder te huilen en of te lachen of huilen van het lachen.
wat deed ik van 1992 eerste keuring tot nu:
Bavaria, oa ploegendienst
Medailles maken bij en boef die ieder jaar enkele mensen gratis op proef nam via het GAK
technisch schoonmaken en schoonmaken, ban 'smorgens 6 tot 's avonds 23.00 uur en soms langer.
eigen koeriesrbedrijf
in loondienst koeriersbedrijf, totdat ik zo op was dat ik niet meer kon rijden en een vrachtwagenchauffeur mij en mijn bus naar huis bracht.
Jongerenwerker via ID baan ,heel leuk heel veel uren en heel zwaar, van 98 tot 2000 volgde ik ook tegelijkertijd een 2 daagse opleiding, weken van 80 uur waren gewoon.
administratie school, tenminste ik was congierge en opruimer en poetser, tot ik niet meer kon , heb me ziek gemeld en werd ontslagen wegens werkweigering. ( ik as inmiddels enkele malen gekeurd en iedereen wist het beter dan de cardiologen, hoogleraren en professoren)
verwijtbaar werkloos dus geen uitkering.
Daarna bij ene uitgever via reintegratie bureau KLIK zou commercieel medewerker worden stond 5 maandne lang boeken in e pakken en te sjouwen.
daarna 2003 na een hele lage strijd werd ik gekeurd eerst afgekeurd toen goedgekeurd in zelg=fde gesprek.en was ik lang werkloos ( zal verhaal nog vertellen)
tot ik voor mezelf begon ik heb nu een vrouw en 2 kinderen en 2 eigen bedrijven, http://www.molonlinemedia.nl en http://www.info-nederland.nl
met beide bedrijven wil ik in de nabije toekomst mensen helpen aan het werk te komen als zelfstandige.
Ik ben wat optimistischer over de toekomst hoewel ik steeds sneller moe ben en steeds minder kan.
Het wordt een beetje te veel maar ik wil in ieder geval zorgen dat de bedrijven staan en er goed inkomsten op komen zodat mijn gezin nog lang kan genieten van wat ik heb opgebouwd in financiele zin.
Ik merk dat ik mezelf om deze reden ook steeds verder afsluit weer voor iedereen en alles, ook vrouw en kinderen
Abonneren op:
Posts (Atom)