lang geleden

Het is lang geleden dat ik iets heb toegevoegd aan mijn blog. Te druk met van alles en nog wat in de afgelopen weken heb ik onder andere het grootste online winkelcentrum van Nederland opgezet http://www.het-winkelcentrum.nl met meer dan 500.000 producten in meer dan 10 verschillende winkels.

Daarnaast ben ik aan de slag gegaan met http://het-winkelstraatje.nl een online winkelstraat met allerlei klein eboetiekjes speciaal voor vrouwen. In http://het-winkelstraatje.nl zijn alle grote merken vertegenwoordigd zoals diesel, levi's mexx Nike Esprit en veel meer.

Nu ga ik verder met http://het-winkelplein.nl een winkel plein voor de man, met de leukste gadgets, electronica, gereedschap en nog veel meer.

kortom online winkelen begint bij http://het-winkelcentrum.nl, http://het-winkelstraatje.nl of http://het-winkelplein.nl

winkelen

Online winkelen word groter en groter en daar kan ik natuurlijk niet bij achterblijven.
Dus heb ik http://www.het-winkelcentrum.nl niet 1 webwinkel maar de producten van tientallen webwinkels keurig gesorteerd op type.
Sportwinkels, speelgoedwinkels, allerhande themawinkels, 1dagsaanbiedingen en nog veel meer.

Is dit byzonder? Nee heb je er iets aan? JA want je hoeft maar 1 adres te onthouden, waar ging je vroeger heen als je kleren of kado's nodig had? Juist ja Het winkelcentrum en nu in het digitale;e tijdperk heb ik het weer in het leven geroepen.
Het winkelcentrum groeit iedere dag, binnenkort kun je er ook eten kopen. Zelfs warm eten.

het internet veranderd en groeit en ik wil graag meegroeien.
Maar ik wil ook delen vandaar dat van de totale opbrengst ik 25% in een pot stop om mensen die via http://www.word-ondernemer.nl voor zichzelf willen beginnen financieel te kunnen ondersteunen

geen porno voor gevangenen

In een uitzending van Peter R de Vries werd aangetoond dat gevangenen konden beschikken over porno.
Een rel breekt uit in het puriteinse Nederland. Schande,zeggen de politieke partijen. Verbieden zegt Hirsh Balin.
Belachelijk zeg ik.
Denkt er dan niemand in dit landje na?
Heeft er ooit iemand AIDS gekregen of Hepatitis van het zichzelf bevredigen bij een pornofilm?

Ik ben juist een enorme voorstander van porno in een gevangenis.
Als een gedetineerde de hand aan zichzelf slaat is dat beter dan wanneer hij een groentje van 19 verkracht om aan zijn gerief te komen.

Hoe meer porno de gedetineerden kijken en hoe meer kleenex ze zelf vullen des te minder ze zich vergrijpen aan anderen.

Dit voorkomt niet alleen leed bij slachtoffers van verkrachtingen in gevangenissen maar ook ziektes als AIDS en geslachtsziektes.

Ik ben dan ook voorstander van een videotheek in iedere Bajes waar gevangenen porno's kunnen lenen/huren/kopen.

Ieder kwakje in een zakdoek is een verkrachting minder.

Denk daar maar eens over na.....

Heb jij het hart?

Ondernemen is risico nemen, toch wilt u de risico zo beperkt mogelijk houden. U wilt als investeerder, MBI, of partner instappen in een bedrijf. Een nieuw bedrijf of een bestaand bedrijf.

http://word-ondernemer.nl zoekt jou!!! Ben jij investeerder, MBI of partner en wil je wel eens iets anders dan MKBASE, Bedrijventekoop en al die andere sites?

Heeft u er wel eens over gedacht om iemand te helpen die een handicap heeft en er ook nog eens flink mee te verdienen? Mensen met een handicap hoef je niet direct af te schrijven, goede ideeën en heel gemotiveerde en hard werkende mensen zijn er ook met handicap.

http://word-ondernemer.nl wil mensen met een handicap aan u voorstellen en u kunt uzelf voorstellen aan deze groep mensen.

wordt-ondernemer

Als gehandicapte Wajongere was ondernemen een van de weinige mogelijkheden, om een toekomst te creeeren.
Nu wil ik met mijn bedrijven andere helpen.
Naast de beheerders functies die ik via www.info-nederland.nl en de mogelijkheden die ik via mol online media bied heb ik vandaag
www.wordt-ondernemer.nl gelanceerd.
Een site die mensen met een uitkering op het juiste spoor van zelfstandigheid moet brengen.
Wajong, Wia, Bijstand het maakt niet uit op www.wordt-ondernemer.nl kun je terecht voro vragen, en informatie. Ook kun je in het forum partners zoeken, geld zoeken en vind je op de site een franchise overzicht.

Met www.wordt-ondernemer.nl hoop ik mensen te helpen, en de eerste stap is dat deze groep mensen geheel gratis gebruik kunnen maken van de diensten van de site, het forum, de gids alles is gratis en zijn ze gestart dan kunnen ze op www.wordt-ondernemer.nl 1 jaar gratis hun bedrijf promoten.

Zo hoop ik mensen te helpen en te stimuleren. Helpt u ook?
Ik zoek reintegratiebureau's en franchisconcepten.
beide moeten willen begeleiden naar zelfstandigheid van langdurig werklozen en Arbeidsgehandicapten, aan deze bedrijven vraag ik de kleine bijdrage van 150 euro pe rjaar voor de registratie en de aanmelding in de gids, ook kunnen ze dan in het forum berichten plaatsen en mensen helpen met hun bedrijfsnaam er onder

ideeen over Re-integratie

Slecht idee SP :
Bedrijven moeten verplicht worden om gehandicapten in dienst te nemen. Doen ze dit niet dan krijgen ze een boete.
Dit stelt de nieuwe SP-leider Emile Roemer tegenover NU.nl.

goed idee: Hierin zal verder onder andere worden bepleit uitkeringsinstituut UWV op te heffen. Een plan dat de VVD in 2008 al voorstelde.

net afgeschaft wel opletten SP :Gemeentes kunnen bovendien kijken naar het aanbieden van publieke banen, zoals conciërge op scholen

Ook de Sp heeft een idee over gehandicapten, zoals iedere partij.

Helaas snapt ook de SP er niets van.

Mensen met een handicap heten zo omdat ze beperkt zijn, je kunt geen bedrijf verplichten iemand met een handicap werl te verschaffen.
Je moet beginnen bij de gehandicapten, deze moeten doormiddel van opleiding en ondersteuning ene voorsprong krijgen op "gewone"werknemers.

Met name in de groep Wajongers zitten veel problemen, deze zijn vaak al afgekeurd, geheel of gedeeltelijk vanaf hun 18de, de motivatei ene opleiding te gaan volgen ontbreekt en werk krijgen ze niet, hierdoor hebben velen geen opleiding en geen werkervaring.
Een groot deel weet zelfs niet dat het om 11.00 uur smorgens al licht is.

Re-integratie is niet het creeren van banen en het dwingen van bedrijven, re-integratie is een meerjaren plan waar je niet moet werken met grote re-integratiebureau's met een enorme berg cases, maar waar mensen met mensen werken en er desnoods 2 of 3 jaar voor uit trekken.

Veel kandidaten hebben speciale begeleiding nodig en wellicht anagepast werk, een deel zou het juist enorm goed doen als zelfstandig ondernemer, dit laatste omdat ze zelf met tijd kunnen schuiven.

Re-integrtaie moet ook niet worden gehanteerd met als einddoel werk maar moet starten met Integratie, een groot deel van de langdurig werklozen en Wajong-ers hebben een beperkt sociaal leven en weinig maatschappelijke inbreng.

Ook daar moet naar gekeken worden. Ik ben dan ook geen voorstander van die uitbestedingen aan grote organisaties. Ik denk dat re-integratie moet komen bij kleine bureau's die nie tafhankelijk zijn van wanneer het UWV ze wil betalen maar zoals huisartsen, betalen voor het aantal clienten.

Re-integratiebureau's gaan werken met mensen en niet meer met clienten. Re-integratiebureau's gaan een meerjarenplan maken met de mens achter de handicap en gaan stap voor stap ene traject in, warbij de gehandicapte wordt beloont voor zijn inspanningen, niet alleen aan het einde werk, een sociaal leven en dus meer geld maar ook tussentijds, extra premies op uitkering bij goed gedrag en doorzettingsvermogen.

Nar 2 of 3 jaar zul je zien dta de arbeidsgehandicapte niet allen werk vind maar dit ook veel langer houd.

Bergafwaarts en weer naar boven.

Wat wil je later worden werd mij wel eens gevraagd. Mijn grote droom was bij de marine maar ik wist natuurlijk wel dat dat niet kon.
Mijn ouders en de Decaan wisten het wel jij gaat iets commercieel doen. Ik wilde niet maar onder zachte dwang, "je kan toch niets anders, want niemand wil je hebben", ben ik naar de MDS gegaan.
Leuk man echt wel, tot de kerst was ik redelijk fanatiek en had ik hoge cijfers en ik was bijna altijd aanwezig.
Na de kerst gingen ze herhalen wat ik voor de kerst al wist, De markt in Eindhoven ( leuke kroegen) en het stratumseind lokte. Op een gegeven moment was ik alleen nog op school voor proefwerken. Mijn eind rapport eerste jaar gemiddeld en 8,5 toch ging 2 dagen voor het einde van het schooljaar de telefoon ik moest van school af wegens hoog verzuim.

Waar kun je heen 2 dagen voor het einde van het jaar, tsja daar was maar 1 oplossing voor het KMBO ( voor de jongere onder ons dat was een verkort MBO waar je naar school moest om te leren voor vakkenvuller).

Ook daar was het klooien en kutten wat kon mij school nu bommen helemaal niets toch. En als ik dan toch iets wilde dan was het met mensen.
Ik werd vrijwilliger bij het jongerenwerk waar ik pas in 2000 mee stopte, de laatste 2 jaar als werknemer in een ideebaan.

Na 1,5 jaar ging ik naar de MDGO AW ( wederom voor de jongere onder ons, een opleiding tot agogisch werker. MDGO= Middelbaar dienstverlenend en Gezondheids onderwijs)

Geweldig jaar gehad, zuipen blowen, festivals en ook nog breien, haken, verven en punniken.
Zelfde verhaal als altijd punten heel goed maar inzet ho maar.
In dat jaar kreeg ik ook mijn eerste keuring op advies van een vriend van de familie en school.

Dit was voor mij ook het begin van het einde, de keuring en het GAK ( voor de jongere onder ons , oude naam voor het UWV)

ik werd me toch goed gekeurd tenminste ik was wel een deel afgekeurd maar niet ver genoeg, want ik kon nog bonzaiboompjes kweken en loempia's vouwen.
Over het UWV zal later een of meerdere hoofdstukken worden gewijd als ik dat kan zonder te huilen en of te lachen of huilen van het lachen.

wat deed ik van 1992 eerste keuring tot nu:

Bavaria, oa ploegendienst
Medailles maken bij en boef die ieder jaar enkele mensen gratis op proef nam via het GAK
technisch schoonmaken en schoonmaken, ban 'smorgens 6 tot 's avonds 23.00 uur en soms langer.
eigen koeriesrbedrijf
in loondienst koeriersbedrijf, totdat ik zo op was dat ik niet meer kon rijden en een vrachtwagenchauffeur mij en mijn bus naar huis bracht.
Jongerenwerker via ID baan ,heel leuk heel veel uren en heel zwaar, van 98 tot 2000 volgde ik ook tegelijkertijd een 2 daagse opleiding, weken van 80 uur waren gewoon.
administratie school, tenminste ik was congierge en opruimer en poetser, tot ik niet meer kon , heb me ziek gemeld en werd ontslagen wegens werkweigering. ( ik as inmiddels enkele malen gekeurd en iedereen wist het beter dan de cardiologen, hoogleraren en professoren)

verwijtbaar werkloos dus geen uitkering.
Daarna bij ene uitgever via reintegratie bureau KLIK zou commercieel medewerker worden stond 5 maandne lang boeken in e pakken en te sjouwen.

daarna 2003 na een hele lage strijd werd ik gekeurd eerst afgekeurd toen goedgekeurd in zelg=fde gesprek.en was ik lang werkloos ( zal verhaal nog vertellen)
tot ik voor mezelf begon ik heb nu een vrouw en 2 kinderen en 2 eigen bedrijven, http://www.molonlinemedia.nl en http://www.info-nederland.nl
met beide bedrijven wil ik in de nabije toekomst mensen helpen aan het werk te komen als zelfstandige.

Ik ben wat optimistischer over de toekomst hoewel ik steeds sneller moe ben en steeds minder kan.
Het wordt een beetje te veel maar ik wil in ieder geval zorgen dat de bedrijven staan en er goed inkomsten op komen zodat mijn gezin nog lang kan genieten van wat ik heb opgebouwd in financiele zin.

Ik merk dat ik mezelf om deze reden ook steeds verder afsluit weer voor iedereen en alles, ook vrouw en kinderen

tiener /puber /

In de tienerjaren/ pubertijd was ik zeer opstandig, mijn handicap zorgde voor steeds meer frustaties.
Als kleinste van de klas, nooit normaal mee kunnen doen met de rest frustreerde me enorm.
De school, thuis niemand had dat eigenlijk in de gaten.
Met een grote bek en juist dat doen wat iedereen me verbood richte ik een muur op.
Dingen die je als Hartpatient niet moet doen heb ik gedaaan:
roken
drinken
Kickboxen
Karate
Jui jitsu
uitgaan
Blowen.

Ik heb nooit enige hulp gehad van proffesionals niemand die ooit aan mij had gevraagd hoe het voelt dat iedere keer wanneer je bij de dokter binnen komt hij vertelt dat er weer een wondertje is gebeurt.

Ik moet natuurlijk wel eerlijk bekennen dat ik ook nooit ergens om heb gevraagd.

Ook waren er natuurlijk meiden, mijn eerste liefde FD uit het geboorte dorp van Van Gogh, mijn grootste liefde LC van een van de ABC eilanden en nog diverse anderen.
Liefde hield niet lang stand het idee ze achter te moeten laten stond mij niet aan. Ik werd verliefd en zij waarschijnlijk op mij en als het te dichtbij kwam brak ik het af, niet door het uit te maken maar juist door bot en afstandelijk te worden tot ze een hekel aan me kregen en het zelf uit maakten. Dat was in mijn ogen ( bewust / onbewust?) de beste oplossing. Wat hebben meiden van 15 , 16 , 17 etc er aan om dan al te moeten treuren om een dode vriend.

Hetzelfde deed ik met vriendschappen ( en nog wel een beetje). vrienden wilde ik niet zeker geen goede, natuurlijk waren er diverse "vrienden". Maar echte vrienden nee die had en heb ik niet, en ik weet niet of ik die nog wil.

School was een bijkomstigheid, ik deed werkelijk niets aan school toch heb ik gewoon in 4 jaar de MAVO gedaan. Met veel ruzies op school altijd de dreiging van blijven zitten, maar dan ging ik gewoon een beetje opletten en ging ikk uiteindelijk gewoon over.
Een leuk voorbeeld ik ben nog steeds recordhouder als het gaat om straf op school, ik was de eerst edie het presteerde in de eerste 2 middelbare schooluren al een week te moetn blijven tot 5 uur . het begon met grote mond, toen moest ik strafwerk gaan schrijven, alleen zei de leraar terwijl hij de schoolregels in zijn handen had ik wil deze 10 keer. Tsja ik ga niet schrijven dus heb ijk de congiege laten copieren, en daar was de leraar niet blij mee, dus eerste dag eerste lesblok direct hele week nablijven.
Alle 4 de jaren waren eigenlijk hetzelfde, half jaar geen duits gehad wegens ruzie met leraar, niet meer welkom bij engels ( was eigen schuld van leraar ik sprak en schreef beter engels dan hij hij vond van niet)

Ik klooide maar wat aan.

de kinderjaren

Het kind kan nu lopen en meedoen met anderen hetzij natuurlijk met veel beperkingen.
Toch worden de ouders steeds voorgehouden dat het niet lang zal duren en dat ze voorbereid moeten zijn op het ergste.

Een paar weken voor het kind 2 wordt wordt zijn broertje geboren, helemaal gezond en rond.

Iedere dag is een spannende dag voor de ouders en het gaat goed verbazend goed, op zijn vierde gata hij naar een basisschool wara hij tot op zekere hoogte goed mee kan behalve sporten gaat het redelijk goed. Hij is wel de kleinste van de klas, samne met zijn vriend Wensley.

het blijft spannend iedere maaand , later iedere 3 maanden naar de kinderarts en een aantal keren per jaar naar Amsterdam naar de hogere artsen zoals professoren en hoogleraren.

Op zijn zesde staat er weer een levensgevaarlijke operatie voor de boeg, het bandje om zijn aorta moet wordne vervangen en ook de kransslagader heeft wat meer ruimte nodig.

Ook na de operatie blijft het een wel of niet verhaal, sporten zit er niet in en de ouders wordt voorgehouden dat iedere dag een wonder is.

Gelukkig of juist niet zijn de ouders overgestapt in de toekomstmodus, ze willen toch dat er iets wordt bereikt, hun zoon gaat naar school en gaat ook voorzichtig wat sporten, eerst is het paardrijden, later wil het kind toch iets stoerders.
Hij gaat naar Amsteram om toestemming t evragen te gaan judoen. Want als tennis en paardrijden mag dan zeker ook Judo.

Ja u leest het goed er moet in Amsterdam toestemming wordne gevraagd iets te doen aan sport.
Niet alleen sport is een vraag maar ook vakantie 12 jaar werd het Domburg omdat de artsen het te gevaarlijk vonden naar een warm land te gaan, zeker ene land waar de zorg niet goed is.

Zoals t everwachten begint het kind de kont tegen de krib te gooien en gaat meer en meer zijn eigen weg. Onder het mom het wordt toch niets gata hij zijn puberjaren in.

Dat lest u in het vervolg verhaal.

hoe het begon.....

Juli 1972 Geldrop,
een pasgeboren baby huilt, niet hard maar het huilt. Het valt ook niet mee uit de warme buik in een koud huis belanden.
De baby oogt gezond, niet te groot niet te klein niet te dik niet te dun. Twee trotse ouders staan te glunderen.
De eerste dagen gat alles zijn gangetje, totdat blijkt dat de baby eigenlijk weinig tot niets eet, een bezoek aan de dokter levert niets op. De baby eet steeds minder maar wel vaker, het ziekenhuis dan maar.
Na uitgebreid onderzoek blijkt er iets niet goed met het hart van de baby. Maar deze baby wordt niet blauw, hoe kan dat?
De baby wordt ter observatie en onderzoek in het ziekenhuis gehouden en met een sonde gevoed.

Na onderzoek blijkt het veel erger dan verwacht, de ouders wordt medegedeeld dat zij weinig hoop moeten hebben dat de baby een afwijking heeft die in 100% van de gevallen dodelijk is.

Maar de baby gaat niet dood, de sondevoeding blijkt genoeg om hem in leven te houden.
Keer op keer wordt de ouders verteld dat het een wonder is en dat ze geen hoop moeten hebben, ze worden zelfs op vakantie gestuurd om bij te tanken.

Na ruim 1,5 jaar verblijf in het St Anna ziekenhuis te Geldrop wordt de baby klaargemaakt om in Amsterdam geopereerd te worden, we schrijven 1974 een jaar waarin nog mar weinig artsen überhaupt een open hart operatie hebben gedaan laat staan op een baby.

Voor deze baby wordt een arts ingevlogen uit Italië omdat er simpelweg in Nederland niemand is die het kan.

tijdens de operatie blijkt, dat het schot compleet weg is tussen de kamers en dit niet te repareren is, ook liggen diverse leidingen verkeer gemonteerd aan het hart, kortom het is een zootje waar niets meer aan gedaan kan worden.

Om het kindje toch wat meer lucht te geven wordt er een vernauwing om de Aorta geplaatst en wordt de kransslagader verwijd.
Dit blijkt geniaal. Het kind dat op dat moment nog niet eens kan lopen en nauwelijks kan praten, niemand nam de moeite het te leren omdat er geen levensverwachting was, kan meer en meer.
Binnen een paar maanden leert het eten( na 2 jaar sondevoeding), lopen en praten, dat laatste houd hij stug vol.

Vooral het eten was een strijd voor verplegend personeel en ouders, aangezien het kind 2 jaar lang niet heeft moeten slikken wist hij niet wat te doen met het eten, dit heeft vele uren opruimwerk gekost.
Iedere hap spuugde het kind uit.

volgende keer de kinderjaren 2 tot 6 ( bij 6 operatie 2)

Het begin van het einde?

De grote stap gewaagd ik ben aan het Bloggen geslagen. Waarom? weet ik niet!

Heb ik iets te melden? Dat denk ik wel, maar dat is aan de lezer.

Wie ben ik?

Tsjaa is dat niet de grote vraag die we ons allemaal stellen? wie ben ik ,wat doe ik hier en wat is de zin van het leven.

Ik zal beginnen met wie ik ben als persoon.

Mijn naam is officieel Ronnie Mol, ook wel genoemd:

Ron, Mol , Mollie, Kleintje.

Zelf hou ik het op Ron.

Ik ben 37 jaar, jong of oud daar zijn de geleerden het niet over eens, maar daarover later meer.

Ik ben getrouwd met Ielse een lieve vrouw met wat lichamelijke mankementjes.

Ik heb twee lieve kinderen, een dochter van 10 ( uit 99) en een zoon van 6 ( uit 2003)

Hun namen, Remko ( j) en Femke (m).

ik woon in een mooi dorp onder de rook van Eindhoven, vlak aan het bos.

Ik ben eigenaar van een tweetal bedrijven, Mol online media (www.molonlinemedia.nl) en Info Nederland ( www.info-nederland.nl).

Dit ben ik in het kort.

Ik heb besloten jullie te vervelen of te boeien met de weg naar dit heden toe, vanaf geboorte tot nu.

Daarna pas ga ik jullie vervelen of boeien met het heden en de toekomst.

Ik hoop de spanning te kunnen opbouwen en jullie aandacht er bij te houden.

Het boek/ blog zal heten de man die eigenlijk niet hoort te bestaan.